DWSZdr
Struktura
Czwartek, 23 listopada 2017 r.

W strukturze Służby Weterynaryjnej WP wyróżnia się trzy piony funkcjonalne:


– Wojskową Inspekcję Weterynaryjną,

– Epizootiologów – lekarzy weterynarii,

– Szkolenia przewodników i tresury psów służbowych.
 

Na szczeblu centralnym Służbą Weterynaryjną WP, w tym Wojskową Inspekcją Weterynaryjną kieruje Szef Służby Weterynaryjnej – Inspektor Weterynaryjny Wojska Polskiego podległy Szefowi Inspektoratu Wojskowej Służby Zdrowia, który  jest zarazem wojskowym organem urzędowej kontroli żywności II instancji (odwoławczym).

Pion Wojskowej Inspekcji Weterynaryjnej realizuje zadania z zakresu zapewnienia ochrony zdrowia zwierząt oraz bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego w stosunku do jednostek i instytucji wojskowych podległych i nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej oraz w stosunku do podmiotów cywilnych dostarczających środki spożywcze zwierzęcego pochodzenia na potrzeby Sił Zbrojnych RP.


Zadania wojskowych organów urzędowej kontroli żywności I instancji Wojskowej Inspekcji Weterynaryjnej wykonują wojskowi  inspektorzy weterynaryjni (oficerowie – lekarze weterynarii) Zespołów Nadzoru Weterynaryjnego 5 (pięciu)  Wojskowych Ośrodków Medycyny Prewencyjnej w: Bydgoszczy, Gdyni, Krakowie, Modlinie i Wrocławiu, merytorycznie podlegający Szefowi Służby Weterynaryjnej - Inspektorowi Weterynaryjnemu Wojska Polskiego, służbowo komendantom  Wojskowych Ośrodkach Medycyny Prewencyjnej.
Ponadto, inspektorzy weterynaryjni prowadzą stały nadzór nad dobrostanem i obejmują opieką lekarsko-weterynaryjną psy służbowe, oraz konie wierzchowe Szwadronu Reprezentacyjnego WP.

 


Pion Epizootiologów
– lekarzy weterynarii.Stanowią epizootiolodzy rodzajów sił zbrojnych, podlegający służbowo szefowi służby zdrowia Dowództwa rodzajów sił zbrojnych, a merytorycznie Szefowi Służby Weterynaryjnej – Inspektorowi Weterynaryjnemu Wojska Polskiego oraz epizootiolodzy związków taktycznych (dywizji, brygady, bazy lotniczej itd.) podlegający służbowo szefom służby zdrowia związków taktycznych, a merytorycznie epizootiologowi  Dowództwa RSZ.
Główne zadania Epizootiologa RSZ:
1) koordynuje zabezpieczane przez epizootiologów współdziałanie wszystkich ogniw związku taktycznego w ochronie żywności i zwierząt przed skutkami użycia BMR, a w przypadku ich skażeń rozpoznanie czynnika i jego likwidację;
2) zapewnia organizację, koordynowanie i prowadzenie stałego rozpoznania celem uzyskania danych o stanie epizootycznym i epidemiologicznym obszaru zajmowania i przemieszczania oddziałów RSZ;
3) zapewnia ocenę stanu epizootycznego miejsc rozmieszczenia i rejonów dyslokacji związków taktycznych RSZ, poprzez ciągłe monitorowanie danych dopływających z kolejnych szczebli związków taktycznych oraz we współpracy z inspektorami weterynaryjnymi, właściwych miejscowo WOMP oraz  cywilnej służby weterynaryjnej o występowaniu ognisk chorób zakaźnych zwierząt ( szczególnie antropozoonoz i zoonoz);
4) monitorowanie występowania chorób potencjalnie stanowiących zagrożenie epidemią i pandemią (grypa ptaków, pryszczyca, BSE, itp.) bezpośrednio na poziomie jednostek wojskowych ZT. Współdziała w organizowaniu osłony przeciwepidemicznej z nadzorem weterynaryjnym WOMP-u  właściwym obszarowo dla dyslokacji własnych wojsk;
5) koordynuje działania profilaktyczne mające na celu ochronę żołnierzy przed chorobami odzwierzęcymi poprzez rozpoznanie i likwidację czynników wywołujących choroby odzwierzęce, które mogą być użyte jako broń biologiczna w atakach bioterrorystycznych;
6) opracowanie szefom służby zdrowia RSZ (odpowiednio szefom służby zdrowia ZT) danych z zakresu zabezpieczenia epizootycznego i ochrony przed zoonozami oraz rejonów rozlokowania i działań bojowych  wojsk;
7) prowadzenie stałego zabezpieczenia sanitarno-weterynaryjnego systemu zaopatrywania w żywność pochodzenia zwierzęcego jednostek wojskowych ZT poprzez bieżące kontrole punktów magazynowych, przeładunkowych i transportu środków żywności, miejsc przetwarzania  zarówno w rejonie stałego rozlokowania jak w czasie działań bojowych wojsk.



Zadania główne:

1) zaopatrywanie Sił Zbrojnych RP w psy służbowe;
2) szkolenie przewodników i tresura nowo zakupionych psów służbowych w specjalnościach: wartowniczo–obronna, patrolowa, wykrywania narkotyków, materiałów wybuchowych i broni oraz wykrywanie min;
3) doszkalanie psów służbowych – atestacja w zależności od specjalności: wykrywania narkotyków, materiałów wybuchowych i broni oraz wykrywanie min – co 12 miesięcy; wartowniczo–obronna i patrolowa co 2 lata);
4) znakowanie i rejestracja psów służbowych, w tym wydawanie dokumentów identyfikacyjnych psów służbowych;
5) zapewnienie opieki lekarsko-weterynaryjnej i profilaktyki przeciwepizootycznej psom przebywającym na kursie;
6) rozwijanie nowych technik tresury oraz nowych specjalności w zależności o potrzeb,
7) stacjonarne leczenie psów służbowych z przewlekłymi schorzeniami w ambulatorium weterynaryjnym ośrodka.

Epizootiolodzy to najmniejsza liczebnie, lecz szczególnie ważna grupa lekarzy weterynarii w jednostkach wojsk operacyjnych. Oficerowie ci pełnią nierzadko dodatkowe obowiązki, zastępując  szefa służby zdrowia ZT. Aby odciążyć epizootiologów, inspektorzy weterynaryjni WOMP prowadzą działalność profilaktyczną i lecznictwo w stosunku do zwierząt służbowych będących na wyposażeniu związków taktycznych.


Pion szkolenia przewodników i tresury psów służbowych
, stanowi kadra oficerska i personel cywilny Ośrodka Szkolenia Przewodników i Tresury Psów Służbowych (OSPiTPS) w  Wojskowym Ośrodku Farmacji i Techniki Medycznej w Celestynowie.

Jest przeznaczony do realizacji zadań, w czasie „P” i „W” w obszarze szkolenia przewodników i tresury psów służbowych na potrzeby Sił Zbrojnych RP.
Kierownik Ośrodka Szkolenia Przewodników i Tresury Psów Służbowych podlega służbowo Komendantowi Wojskowego Ośrodka Farmacji i Techniki Medycznej, merytorycznie Szefowi Służby Weterynaryjnej – Inspektorowi Weterynaryjnemu WP.